Allahü teâlânın sevdiği kulların sohbeti, iki cihanda insanı yüksek derecelere kavuşturur. Çünkü evliya bir zatın kerameti, vefatından sonra da devam eder.
Birine aşık olduğumuzda Allah'ın bizi ondan ayırması onu severken Allah'ı unutmamızdır ve bu yüzden bizi ondan ayırır. -Hırsımızı bir kenara koyup peşinden gittiğimiz dünyayı tokatlamamız demek Allah'ın bizden vazgeçmediğini ve temiz şekilde Ahirette karşısına çıkmamızı istediği içindir.
Demektir ki farz ve nafilelerde devamlılık göstermek, Allah'ın sevgisine işaret olmaktadır. Her işinde dürüstlük görülen, istekleri yerine getiren, tehlikelerden uzak tutulan kimsenin bu hâli de onun Allah Teâla tarafından sevildiğini gösterir. Çünkü Allah Teâlâ sevdiklerini yardımsız bırakmaz.
İmanın artması ölçüsünde Allah ve Resulüne (asm) olan sevgi de artacaktır. İman, sevgi, itaat birbirini takip edecektir. Allah'ı her şeyden çok sevmek dinimizin emridir. Allah'ı sevmenin yolu ise, onun sevdiği tarzda yaşayan Peygamberimizi (asm) sevmek ve onun yolunda olmaktır.
Atasözü [1] Yaradan, derdin kendisinden geldiğine inanarak yakınmayanları, onu çekenleri mükafatlandıracaktır. Bu nedenle sevdiğine dert verir.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir hadis-i şeriflerinde şöyle buyuruyorlar: “Allah bir kulunu sevdiği zaman Cebrail'e: 'Ey Cebrail, Ben falanca kulumu seviyorum, onu sen de sev.', buyurur. Cebrail, o kulu sever ve sema halkına; 'Allahu Teâlâ, falanca kulunu seviyor, onu siz de seviniz.
Çünkü kendi yanından o kişiye âşık olmamıştır. Allah'ın verdiği duygulardan yani ona yüklenen programdan dolayı o şahsa âşık olmuştur. Allah bununla onu imtihan etmektedir. Yani o aşkla imtihan olan o insanın; aşkını gizleyip, sabredip, iffetini muhafaza edip, nefis ve şeytanı ile mücadele etmesi büyük cihadıdır.
Allahın sevdiği insanlar;
“Onlar bollukta ve darlıkta Allah yolunda harcayanlar, öfkelerini yenenler, insanları affedenlerdir. Allah iyilik edenleri sever.”
Allah kulunu imanı ölçüsünce durmadan imtihan eder. Kimin ki imanı büyür, çoğalır ve artar; onun belası da büyür. Allah bir kulunu sevdiğinde onu imtihan eder. İmtihana sabrederse, Allah onu yüceltir; şükrederse, seçkin bir hale getirir.
“Hiçbir insanla Allah'ın yüz yüze konuşması olacak şey değildir. Allah, ancak vahiy suretiyle veya perde arkasından konuşur yahut elçi gönderir, izniyle dilediğini vahyeder. Doğrusu O, yücedir, bilgedir.” (eş-Şûra 42/51).
Emre Ali Demir
