7,8,9. Yarattığı her şeyi güzel yaratan, insanı başlangıçta çamurdan yaratan, sonra onun soyunu, bayağı bir suyun özünden yapan, sonra onu şekillendirip ruhundan ona üfleyen Allah'tır. Size kulaklar, gözler, kalbler verilmiştir.
Yüce Allah Kur'an-ı Kerimde “Biz Âdeme ruhumuzdan üfledik” (Hicr, 15:29) buyurmaktadır.
“Ruhumdan üfledim.” sözünden, “kendimde olanın minicik bir timsalini insanda yarattım” manasını anlayabiliriz. İnsanda 'ene' vardır, yani 'benlik' hissi.
Âlimlerin çoğunluğu ruhun yaratılmış olduğu konusunda ittifak etmiştir. Bazı Şiî âlimleri ise Kur'an'da Allah'a nisbet edilmesi ve O'nun emrinden biri olduğu bilgisinden hareketle ruhun kadîm olduğunu ileri sürmüştür. Buna göre ruh Allah'ın zâtından ayrılıp insanın bedenine girmiştir (Seffârînî, II, 34-35).
İncil'deki ayetlere göre Kutsal Ruh Tanrı'nın Ruhudur; Tanrı kendi Ruhunu İsa'ya iman edenlerin içine göndererek İnsanlarla barışır. İnsanlar artık bu dünyada iken görmedikleri Tanrıyı içlerinde olan kutsal Ruh vasıtası ile tanırlar ve Onun Ruhunun gücüyle kutsal olarak yaşayabilirler.
Ruh sadece insanlarda, can ise bitkilerde ve hayvanlarda da vardır.] Sonra ona, yaratılış amacına uygun bir şekil verip, kendi ruhundan üfler ve böylece sizi hem işitme, hem görme melekeleri, hem de düşünce ve duyularla donatır.
Bu görüşü savunanlar, Hz. Îsâ Rûhulkudüs ile desteklendiği ve Rûhulkudüs de Allah'ın ruhu olduğu için Hz. Îsâ'ya rûhullah (en-Nisâ 4/171) denildiğini belirtirler. Bir rivayete göre Rûhulkudüs, Allah'ın ism-i a'zamıdır, Hz. Îsâ bununla ölüleri diriltmişti.
Kur'ân-ı Kerim, 4/171; 17/85. Sonra onu düzenli bir şekle soktu ve içine kendi ruhundan üfledi. Size kulaklar, gözler ve kalpler verdi. Çok az şükrediyorsunuz!
Dinimizde Allah'a kavuşmak tâbiri vardır. Allah'a ulaşmak diye bir tâbir olmadığı gibi ölmeden önce ruhun Allah'a ulaşması diye de bir şey yoktur. Bir âyet-i kerimede, öldükten sonra, (Bize kavuşmayı ummayanlar, işledikleri günahlar yüzünden Cehenneme gideceklerdir) buyuruluyor.
Dezenkarnasyon. Dezenkarnasyon, sözcük anlamıyla “etten ayrılma” anlamına gelip, ölüm denilen olaya Spiritüalist terminolojide verilen addır; solunum ve kalp atışlarının durmasıyla anlaşılan bu olay, Spiritüalizm'de “ruh ile yoğun (fiziksel) beden arasındaki ilişkinin kesin olarak kesilmesi” şeklinde tanımlanır.